Hartenkreet Bornse wethouder voor meer begrip

Het viel hem direct op bij de presentatie van de politiecijfers over 2015 in Borne. Een stijging van 14 meldingen in 2012 over overlast door verwarde mensen naar 41 in 2015. Voor wethouder Martin Velten schrikbarend, maar menigeen lijkt er zo aan voorbij te gaan. Dat het Velten wel opvalt, heeft te maken met zijn speciale interesse in het wel en wee van ‘verwarde of overspannen personen’.

Zijn eigen zoon behoort tot deze groep. Een groep waar de maatschappij meer oog voor zou moeten hebben. Niet met politie-optreden, maar met zorg en ondersteuning.

Hardnekkig

Het beeld dat verwarde mensen overlast veroorzaken is hardnekkig. Ze worden op zijn best omschreven als raar, op zijn ergst als gevaarlijk. Op zulke vooroordelen betrapte hij zichzelf ook, toen hij er voor het eerst mee werd geconfronteerd. De achterliggende jaren vol ellende, hebben hem veel geleerd. Nu de rest van de wereld nog.

De wethouder Zorg heeft het college van B en W gewezen op deze grote stijging. Het gaat nu met het Actieplan Veiligheid 2016 aan de slag om meer zorg en aandacht te genereren voor inwoners die zich verward gedragen. „Ik vond het verontrustend. We hadden in het Bornse veiligheidsplan een passage over bewustwording van de gevaren van mensenhandel, radicalisering en terrorismedreiging. Ik zeg: laten we mensen er ook bewust van maken dat er onder ons velen zijn die verward zijn, of overspannen en hulp nodig hebben. Ga een keer bij de buurman op de koffie die ‘een beetje raar is’, dan kom je er misschien wel achter dat het eigenlijk een heel gewone vent is, ook al kleedt hij zich misschien wat anders.”

„Ik wil kijken of we groepen bij elkaar kunnen brengen en ze met ervaringsdeskundigen in gesprek laten gaan. Deze mensen kunnen vaak heel goed beschrijven wat zij meemaken. Zo geef je wijkgericht mensen een eyeopener: het zijn heel normale mensen, maar ze worstelen met enorme angsten.”

Velten weet inmiddels veel over stoornissen: „Het openbaart zich vaak in de overgang van jongvolwassen naar volwassenheid. Ze gaan op die leeftijd studeren, de deur uit, op zichzelf wonen. Het zijn vaak in één keer veel nieuwe prikkels. Wanneer je daar gevoelig voor bent en een stoornis in aanleg hebt, dan heb je daar minder filters voor. Dan slaat dat op een gegeven moment door.”

Perfect

Het is bovendien een leeftijd, waarop jongeren er niet graag voor uitkomen dat er iets mis is. Bij zijn zoon openbaarde zich kort na zijn twintigste een bipolaire stoornis. „Ze willen hun ouders er niet mee belasten en kunnen er ook in de eigen sociale omgeving niet mee terecht. Ze hebben het gevoel dat ze perfect moeten zijn. Je gaat niet tegen een groep jongeren vertellen dat je angstig bent en ’s nachts nachtmerries hebt.”

Voor de omgeving is het gedrag van mensen met een stoornis onbegrijpelijk. Omstanders denken al gauw dat er alcohol of drugs in het spel zijn. Maar daar is meestal geen sprake van. En lang niet iedereen accepteert dat. „Je krijgt reacties als: dat jong moet gewoon een schop onder de kont hebben… Zelfs van je eigen familie. Stigmatisering zit mensen in de genen.”

Bewustwording

Juist omdat iedereen het doet, wil Velten niemand iets verwijten. Alleen maar bewustwording kweken. Zodat de maatschappij er beter mee leert omgaan. Niet alleen omstanders, ook hulpverleners en politie.

Hij noemt het voorbeeld van een jongeman die ’s nachts 112 belt, maar eigenlijk te ver heen is om zijn probleem duidelijk te maken. De centrale hangt op en hij belt weer. Vervolgens wordt er politie gestuurd met de mededeling dat het alarmnummer wordt misbruikt. Terwijl iemand angstaanvallen heeft. Hij ziet agenten als schimmen op zich af komen en wil zich verdedigen, maar door zijn reactie gaat de politie schieten. Meer kennis kan veel leed voorkomen.

Velten beseft dat iedereen in die situatie het wiel opnieuw moet uitvinden. Een voorbeeld: de studiefinanciering. „Die blijft gewoon doorlopen. Dat heeft niet zo zeer met zorg te maken, maar is wel een groot probleem. Ik heb heel veel keren gebeld, maar ík mag de studiefinanciering niet stopzetten. Dat mag alleen de persoon zelf regelen.”

Averechts

Dat is nou net iets dat iemand in een psychose zelf niet kan doen. Terwijl de studieschuld hoog oploopt. „Als iemand behandeld is en weer een beetje bij kennis komt, krijgt hij direct die druk van de studieschuld. Dat werkt natuurlijk averechts.”

Steun van ervaringsdeskundigen is nuttig. Velten wil dat met een platform van lotgenoten bereiken. Betrokkenen de weg wijzen, want dat wiel hóeft niet nog een keer uitgevonden te worden. En dit op een laagdrempelige, toegankelijke manier. Bijvoorbeeld in een soort huiskamer in een woonwijk.

Velten wil anderen het ergste leed besparen. Het taboe doorbreken en zorgen dat vroegtijdige zorg mensen sneller weer op het juiste spoor zet. Ook wil hij met theaterstukken en lessen maatschappijleer de jeugd voorlichten over psychische problemen. Om meer begrip voor anderen te kweken. En om mensen te leren zelf te herkennen wanneer er iets mis lijkt te gaan met iemand. Om op tijd aan de bel te trekken en erger te voorkomen.

Oproep

Wie zich aangesproken voelt door de oproep van Martin Velten, en wil meedenken over of werken aan een platform, kan hem mailen via m.velten@borne.nl

Bron: Tctubantia

Toevallige ontmoetingen – Nu elke woensdagochtend

De vrijwilligers van het Bornse burgerinitiatief Zelfregieteam Borne organiseren wekelijks ‘Toevallige ontmoetingen’ in de foyer van het Kulturhus. Dit zijn ontmoetingsmomenten voor mensen van alle leeftijden, soorten en maten, die behoefte hebben aan een praatje.

Tijdens de koffie spelenderwijs, d.m.v. een spel, in gesprek over de alledaagse dingen in het leven!
Nieuwsgierig, of gewoon zin in koffie en een praatje?

Elke woendagochtend van 09.30 tot 11.30 uur
Foyer van het Kulturhus

Bron: https://www.kulturhusborne.nl/Agenda/Toevallige-ontmoetingen—9-jan

 

Het inloophuis heeft kerstvakantie

Het Inloophuis voor naasten Borne is van 24 december t/m 1 januari gesloten. Heb je behoefte aan een gesprek? Wij zijn telefonisch bereikbaar in deze periode. We zien je graag weer terug in 2019 en wensen iedereen fijne feestdagen en een voorspoedig nieuwjaar.

Samen Sterk zonder Stigma – Zie mij

“Streven naar een samenleving waarin je open, eerlijk en trots kunt zijn, óók met een psychische aandoening.”  Samen Sterk Zonder Stigma maakte een korte film; Zie mij. Samen Sterk zonder Stigma heeft als missie het werken aan een samenleving waarin psychische problematiek bespreekbaar is. Een prachtig doel en een mooie film met een sterke boodschap. Bekijk de film hieronder. Wil je meer weten over dit initiatief? Ga dan naar Samen Sterk Zonder Stigma.

Nieuw interieur, kom kijken!

Ons inloophuis is nieuw ingericht en heeft een gezellige zithoek gekregen, waar we rustig met elkaar kunnen praten.

Kom gerust kijken tijdens onze openingstijden.

Toevallige ontmoetingen – Elke dinsdagmiddag

De vrijwilligers van het Bornse burgerinitiatief Zelfregieteam Borne organiseren deze zomermaanden wekelijks ‘Toevallige ontmoetingen’ in de foyer van het Kulturhus. Dit zijn ontmoetingsmomenten voor mensen van alle leeftijden, soorten en maten, die behoefte hebben aan een praatje.

Is het te rustig om jou heen tijdens deze lange, hete, stoffige zomer? Kom erbij! De koffie staat klaar.

Elke dinsdagmiddag van 13.30-15.30 uur, 24 juli t/m 28 augustus.

Bron: https://www.kulturhusborne.nl/Agenda/Toevallige-ontmoetingen

 

Thema-avond vrijwilligers Humanitas Twente

13 juni 2018 heeft het Zelfregieteam Borne een thema-avond verzorgd voor de vrijwilligers van Humanitas Twente. Het thema ging over hulp voor naasten van personen met onbegrepen gedrag. Waar kunnen zij terecht?  Voor de cliënt is vaak zorg geregeld, maar de naasten hebben ook behoefte aan hulp in de vorm van informatie en een luisterend oor.

Tijdens deze avond vertelde een ervaringsdeskundige haar eigen persoonlijke verhaal, de onmacht die zij tegen kwam, maar ook over haar herstel en hoe zij er nu voor anderen kan zijn, die hetzelfde meemaken.

Nieuws voor mantelzorgers van GGZ patiënten, woonachtig in de gemeente Borne

 

Als mantelzorger van iemand met een psychiatrische ziekte, kunt u in aanmerking komen voor een waardering van 50, – euro van de gemeente Borne.

Wel moet u ingeschreven staan bij het Steunpunt Informele Zorg in Borne,  als mantelzorger en woonachtig zijn in deze gemeente. U kunt dan ook gebruik maken van de ondersteuning en cursussen die zijn voor mantelzorgers bieden en gebruik maken van het mantelzorgboek (vervanging van mantelzorg bij bijvoorbeeld ziekte).

Bij het Steunpunt Informele Zorg kunt u een inschrijfformulier aanvragen.

www.siztwente.nl.
Marktstraat 23, 7622 LP Borne. (Kulturhus)

Succesvolle MBO 1 Entreeopleiding gaat weer van start in september 2018

Nooit een kans gehad om een diploma te behalen? SIZ Twente en het ROC van Twente bieden die kans nu!


De Stichting Informele Zorg Twente start in september 2018  samen met het ROC van Twente een nieuw leerjaar voor de eenjarige MBO 1 entree opleiding. Deze opleiding is geschikt voor iedereen die nog geen diploma heeft en zijn of haar kansen op de arbeidsmarkt wil vergroten. De opleiding bestaat uit 16 uur stage in de praktijk en daarnaast 6 uur per week les op het ROC van Twente.  Wie zich voor deze opleiding aan meldt bij SIZ Twente, kiest automatisch voor het profiel “Dienstverlening en Zorg”. Voor de praktijk wordt de student ingezet bij een mantelzorger die ingeschreven is bij de Stichting Informele Zorg Twente.

De theorielessen worden aangeboden bij het ROC van Twente,  de opleidingskosten worden door SIZ Twente vergoed. Begeleiding door een vaste contactpersoon op school en een professionele mantelzorgconsulent/praktijkbegeleider bij SIZ Twente.  Als je de opleiding met goed resultaat hebt afgerond, ontvang je een MBO-diploma op niveau 1.

De opleiding start september 2018 en wordt vooraf gegaan door een intakegesprek. De intakegesprekken vinden plaats in mei en juni. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de Stichting Informele Zorg Twente:  Jacquelien ter Beek: 085-7731720 of per mail: j.terbeek@siztwente.nl

Ben jij die serieuze kandidaat? Grijp dan die kans en neem contact op!

 

Gastvrij Inloophuis Borne biedt aandacht en begrip voor naasten van mensen met ‘onbegrepen gedrag’

BORNE – In een tijd dat de overheid steeds meer zorgoplossingen neerlegt bij de burgers en deze zelfde burgers al maar minder tijd en ruimte hebben om naar anderen om te zien, is de blijvende inzet en het mededogen van vrijwilligers steeds belangrijker. Deze hulpvraag kan heel concreet zijn bij mensen die dag-in-dag-uit als naaste de zorg en verantwoordelijkheid voelen voor iemand in de eigen omgeving met, wat misschien het best omschreven kan worden als, onbegrepen gedrag. Met het specifieke doel om juist voor deze naasten een luisterend oor te hebben is in 2016 de stichting Zelfregieteam Borne opgericht. Het is een initiatief dat volledig draait op vrijwilligers. Eén van de eerste stappen die het bestuur nam was het opzetten van het Inloophuis Borne, bedoeld om de ‘naasten van…’ een veilige plek te bieden om gelijkgestemden te ontmoeten, zorgen te delen en steun te zoeken. Leny Zomer (links) is de coördinator en contactpersoon namens het Inloophuis Borne, dat gastvrij onderdak vindt in het wijkcentrum De Letterbak aan de Clematishof. Samen met stichtingsvoorzitter Ben van der Weide, Hette Velten (rechts) en ervaringsdeskundige Vivian Heemskerk vertelt Leny over dit bijzondere project. Ook inloopgast Marianne is aangeschoven.

Leny Zomer: ‘Wat ons vooral heeft verrast is dat er zoveel meer mensen zijn die iemand in hun omgeving hebben met onbegrepen gedrag en al gauw het gevoel hebben nergens heen te kunnen. Het kan gaan om iemand in de familie, maar ook op het werk, in de buurt of de vriendenkring. Als het niet meer gaat komen deze naasten met hun vragen en zorgen in eerste instantie terecht bij de huisarts of het maatschappelijk werk, maar dan volgt al snel de keuze tussen niets of een doorverwijzing. Wat deze naasten absoluut niet willen is dat zij zelf in het zorgcircuit terecht komen.’ Na een aarzelende start zien Leny en de vrijwilligers dat meer en meer naasten het Inloophuis Borne weten te vinden. Wat zij aantreffen is een hartelijke ontvangst en een luisterend oor. Daar ligt tegelijk ook de grens, want het Inloophuis Borne behandelt niet. ‘Ons begrip is onze grens! We zijn geen behandelaars en dus geen concurrentie van de professionele hulpverleners’, aldus Leny. Het Inloophuis Borne opent de deur op woensdag van 13 tot 16 uur en op zondag van 17 tot 20 uur.

Brede samenwerking

De stap voor naasten om hulp te zoeken of in contact te komen met andere naasten is nog altijd groot, ondanks de open deur van het Inloophuis Borne. Inmiddels begint de loop op gang te komen Om de bekendheid te vergroten werkt het Zelfregieteam Borne intensief samen met meerdere organisaties en instellingen, zoals Wijkracht, TMZ Carint, de gemeente, Mediant, Zorgplus en meer. De professionele werkers in de zorg die tijdens hun werk in contact komen met naasten kennen het Inloophuis Borne, vertellen er over en laten naar eigen inzicht een visitekaartje achter. Ben van der Weide: ‘We noemen dat wel eens gekscherend het steunkous-moment. In de vastgestelde beperkte minuten die de wijkverpleging heeft, zien zij ook het nodige van wat er verder om hen heen gebeurt.’ Het Zelfregieteam Borne werkt daarnaast samen met de landelijke organisatie Sensoor, zodat de naasten 24 uur per dag iemand kunnen bereiken. Het visitekaartje bevat alle contactgegevens.

Grote nadruk op integriteit

De vrijwilligers van het Zelfregieteam Borne werken vanuit Het Inloophuis Borne, maar gaan er ook op uit wanneer naasten schroom hebben of fysiek niet in staat zijn om te komen. ‘Dan gaan we er heen. Nog altijd merken we dat de drempel hoog is’, vertelt Vivian Heemskerk. De ervaring wijst uit dat naasten te vinden zijn in alle lagen van de bevolking. ‘Veel naasten hebben een schuldgevoel. Het is een grote stap om met erge problemen aan te komen.’ Om die reden legt Leny een grote nadruk op de integriteit van de vrijwilligers. Iedere woensdag en zondag zijn er telkens twee vrijwilligers aanwezig om de naasten welkom te heten en om iets van een familiegevoel te creëren. ‘Je wordt hier niet afgewezen en voelt begrip. Naasten hoeven hier beslist niet bang te zijn voor een ‘nou even niet’-reactie die ze in eigen kring vaak ervaren’, legt Hette uit.

Bron: Artikel in de “Week van Borne” 27 december 2017

Meer bedden lijkt de oplossing, maar dat is het niet

Omgaan met ‘verwarde personen’ vraagt om meer dan de simpele roep om gesloten bedden.

Het was geen vredige pre-Kerstweek voor de ‘verwarde personen’ van Nederland. Vorige week dinsdag noemde de Rotterdamse korpschef hen ‘gevaarlijker dan terroristen’, vrijdag ging EenVandaag los op ‘gevaar’ en zondag reageerde de burgemeester van Appelscha heftig na een incident. Erik Akerboom, de nationale korpschef, was nog het meest opbouwend in dit mediageweld. Hij wil naast iedere wijkagent een ggz-professional. Hoe erg is het nu echt?

Aantal meldingen

In bijna elke uitspraak over ‘verwarde personen’ wordt het totale aantal meldingen (75 duizend in 2016 en ongetwijfeld meer in 2017) gekoppeld aan ernstige incidenten én vermeende bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg – vooral op bedden in klinieken. De conclusie is simpel: breng de gesloten bedden terug en de straten worden weer veilig.
Inderdaad, het aantal meldingen loopt al jaren op en dat legt een forse druk op de politie. Die druk moet omlaag. Een passende strategie vraagt om feiten en oorzaken. Iets meer dan 45 procent van alle ‘verwarde personen’-meldingen gaat over mensen met psychische stoornissen. Slechts 10 procent van de toename van meldingen is te verklaren uit de afname van ggz-bedden. De ‘bezuinigingen’ in de ggz zijn vooral ‘veranderingen van geldstromen’: minder geld voor de grote klinieken, meer voor ambulante hulp dichter bij huis.

Hetzerig

Nog een paar feiten: Nederland is vice-Europees-beddenkampioen (na België). De 20 procent bedden die de laatste vijf jaar verdwenen, waren nauwelijks voor mensen met acuut gevaarlijk gedrag. Het waren ‘langdurige zorg’-bedden waarop mensen verbleven die het met passende hulp ook buiten kunnen redden. Bovendien is er meer aan de hand. Denk aan die 55 procent ‘verwarden’ met andere problematiek. Maar ook aan de economische crisis die veel kwetsbare mensen hard heeft getroffen, de verminderde toegankelijkheid van allerlei zorg en een lagere drempel voor burgers om de politie te bellen.

Die oorzaken worden zelden genoemd, de berichtgeving rond ‘verwarde personen’ is hetzerig en gericht op uitsluiting. Welnu: als we de klinieken weer openen, kan er nog minder geld naar ambulante en preventieve zorg voor kwetsbare mensen. Nu al gaat ruim 60 procent van het ggz-geld naar ca. 30 duizend ‘bedden’ en wordt de overige 40 procent verdeeld over 900 duizend mensen die ggz-zorg buiten klinieken krijgen. Concreet: bij 1.500 ‘dure’ of 3.500 ‘goedkope’ bedden minder, kunnen we op iedere 5.000 Nederlanders naast de wijkagent de verpleegkundige inzetten.

Meer bedden kan ook: terug naar de 19de eeuw, toen in grote klinieken ‘verwarde personen’ zonder passende zorg samen opgesloten zaten. De deur was dicht en ‘dus’ was de samenleving ‘veilig’. Dit uitsluitingsmodel is mogelijk aantrekkelijk, tot u zelf last krijgt van psychische problemen, of op een ander manier de grip op uw leven kwijt raakt. Dan wilt u graag snelle, laagdrempelige hulp dicht bij huis, op school, uw werkplek of in de buurt. Ook de politie, andere zorgprofessionals, docenten, werkgevers en buren staan dan met lege handen: dankzij bedden zijn consultatie en preventie onbetaalbaar.

De gezagsdragers die vorige week niet-onderbouwde uitspraken deden over ‘verwarden’ staan onder druk – er is serieus wat aan de hand. Bedden lijken de oplossing, maar zijn het niet, zo leert de geschiedenis. Als we echt passende hulp willen voor veel Nederlanders, dan zijn klinieken slechts een onderdeel van het aanbod naast andere vormen van hulp. De geestelijke gezondheidszorg kan en moet daarin stappen zetten, in de richting van korpschef Akerboom en anderen. Maar dat kan alleen als we Nederland niet in blinde paniek terugslingeren van de 21ste naar de 19de eeuw.

Bauke Koekkoek is crisisdienstverpleegkundige, lector, en auteur van Verward in Nederland.

Bron: de Volkskrant, 28 december 2017 | Link naar artikel